Sanatın doğal ortamından koparılıp kafeslenmesinin tarihi modernizmle başlar.

Cesareti askıya alanlar için, bile bile esaret ilk adım.. Mimesis yeteneğini kaybetti. Temsil gücünün g/ereği, nedeninden ayrıldı. Sanatın doğal ortamından koparılıp kafeslenmesinin tarihi modernizmle başlar. Bugünse Beyaz küp denilen kuşatılmış alana payeler veren temsil, meş'um gösteriyi, soytarılağa dönüştürmüştür. Sanatçı mekana tutsak, sanat, sermayeye mahkum edilir.. Bir gösteren'e düzülen övgüler, bir gören'in insan olma gerçeğiyle çelişidir. Diyalektik süreç, tanzim edilemezliğinden dolayı inkara ve inkıtaya, bölünmüşlüğe uğramaktadır. Hayata ait olması gereken Bilgi şifrelenmiş ve bilme eylemi kurumsallaşmıştır. Kapitalizmin yeniden işleme teknikleri revaçta olduğu sürece, hiyerarşiye karşı gelenler cehaletle yargılanır. Galeriler, müzeler, eleştirmenler, akademik kadrolar aracılığıyla örgütlenen sabık kültür rejimi, sıradışılık zorlamasıyla, sıradan kişinin oyuna katılma hakkını elinden almaya yeltenir.. İzleyici, seyirci diye mübadele değeri üstünden bir kategori yaratılmıştır. Birey, kendini ifade etme, değiştirme talebini uygulama imkanı yerine gözetlemeye, edilgen bir röntgenciliğe, imkansızlığa, kültürel tacize mahkum edilmiştir..